Een bestaand boek nieuw leven inblazen. Nou ja, eigenlijk is het boek 'Food Rules' van Michael Pollan alive and kicking (en erg succesvol). Door samen te werken met illustrator Maira Kalman is het boek nu vol beeld. Veel interessanter voor het oog: ik houd zo van beeld. En van boeken. Dus boeken met beeld: blije lezer hier.
Add Comment
 
 
Verdorienogantoe. Het wil maar niet vlotten met de roman. Eigenlijk zou het in 2010 afgerond worden. Dat wist ik heel zeker. En verhip, het is al 2011. Er komen vier kinderboeken uit in 2011 dus het departement 0-12 jaar kan ik laten rusten. En het blijft zo zonde want het manuscript is al voor meer dan de helft af. Maarja. Er wacht nog wel meer dat voor de helft af is en afgerond moet worden. Misschien mezelf eens een schop onder de kont geven.
Add Comment
 
 
Picture
Dit is een van de vijftien lijnillustraties die ik maakte voor mijn decembercolumn in Kek Mama. Werk nu aan boek met als thema  f a m i l i e. Vind dat een prachtig thema. Komt beeld bij. Het project loopt al een paar jaar en af en toe pak ik het weer op. Het is prrrrachtig en ga er zomaar van uit dat ik er t.z.t. wel een uitgever voor kan vinden. Dus DOORGAAN vooral. Niks STOP.
Add Comment
 
 
Ik houd van mijn tekenpen (x3). Dus ik weet heus wel waar ze zijn. Altijd binnen handbereik in mijn leren etuitje. Ik heb tekenpennen voor dunne,  gewone en dikke lijnen, allemaal met zwarte inkt. En nu mag ik een illu-column maken. Een column met illustraties. Een half jaar lang in het blad Kek Mama. Wat heerlijk! Deze illu's horen bij de eerste column. En jullie nu maar raden wat de verhaallijn is.
Add Comment
 
 
Picture
Dat vind ik er nou zo mooi aan. En daarom wordt het de hoogste tijd dat ik wat tijd ga inplannen voor het af schrijven van mijn roman. Verdorienogantoe. Maar het is wel veilig zo.
 
Add Comment
 
 
Zondagochtend 9.00 uur, in bed. Man op de racefiets, ergens binnen een straal van 20 kilometer van ons huis. Kids rommelen beneden. Mijn hoofd is zo vol van boeken, dat ik niet zie waar ik naar kijk. Totdat ik me dat realiseer. Dan zie ik ineens de leren weekendtas op de grond (van het weekendje weg al wat weekendjes geleden) en het motief van het jurkje dat gisteravond op de rand van het bed is gegooid. Boeken vliegen in en uit mijn hoofd. Mijn roman, al ruim een jaar voor 70% af, een boek over schrijven, een kinderboek dat in december af moet en waar ik alleen nog maar een personage voor heb. Het boek samen met Sandra, het boek samen met andere Sandra, het boek samen met Dorine,  het boek samen met Ella. Ik schrik haast van deze lijst. En dan heb ik het nog niet over het boek ('Tem je eetmonster') dat woensdag ingeleverd moet worden. Een scene dringt zich op, een losse flodder van een nog niet verzonnen boek. Het raakt me teveel om niet op te schrijven, dus rechtop, mijn opschrijfboekje gepakt en noteren maar. Daarna maar douchen en gewoon doen.
Add Comment